الحمدالله شرایط به جایی رسیده که اگه یکی بیاد قسم خدا و
قرآن و 124هزار پیامبر و دوازده امام و همه ی نوه ها و نتیجه هاشون و... رو بخوره و
بگه دوسِت دارم؛ نباید باور کرد!
- نهایتِ آرزوی من تویی!
+ شوخیه باحالی بود.
من نمیتونم ننویسم:| از همه ی جاهایی که هستم فقط وبلاگ رو دوس دارم.
اینستاگرام که کلا هیچ، فقط چندتا پیج رو فالو میکنم و سال تا سال دایرکت نمیرم:/
تلگرام فقط پروفایل عوض میکنم و حتی کانتکت لیستمم خالیه، نگهش داشتم اگه کسی احیانا یادم کرد یه راه ارتباطی باشه:/
گوشی کلاااااا خاموشه:/
با چن تا از دوستام تلفنی در تماسم که با اونام انقد تماس نگرفتم که کلی ازم شاکین:/
فامیل رو که دورشون خط قرمز کشیدم:/
اینجا هم میخواستم نباشم ولی نشد...
بجز خانواده کسایی که باهاشون در ارتباطم به تعداد انگشتای دستمم نیست.