یه چیزایی هست انقدر غمگین که حتی وقتی توی فکرِ قشنگ ترین روزایی که میخوای بسازی هم غرق میشی بازم میان سراغتو حتی خیالتو تیره و تار میکنن:/
حتی توی اوجِ خنده هات باعث میشن یهو ساکت بشی، خندتو بخوری و بغض کنی:/ باعث میشن حتی نتونی درست نفس بکشی:/
یه دردِ خیلی عمیق... ذره ذره داغونت میکنه و فقط خودت میفهمی!
یه تعریفِ کامل از غم و غصه...
پست بی ربط به هرگونه عشقی!
مثلا قراره دیگه مث انسان شبا زود بخوابم:|
یه کتابی که مدتهااااا دنبالش بودم رو هدیه گرفتم:)
همش میگم: غصه نخور درستش میکنیم... ولی حتی نمیدونم چطوری:/
حس میکنم باید یه دلیلِ محکم حتی واسه خندیدن باشه! الان دیگه حتی نمیتونم مث قبل راحت بخندم.