چقدر من بیزارم از بدقولی ها...
این روزا حرفا و قول هایی که حتی روی کاغذ اومدن و امضا شدن و انگشت خوردن هم زیرشون زده میشه! دیگه وای به حال حرفایی که بدونِ هیچ سندیتی اونارو قبول کردیم و پذیرفتیم. حرفایی که قول بودن و نباید زیرشون زده میشد ولی تهش چی شنیدیم؟! حرف بادِ هواست!
اعتمادهایی که فرو میریزه به هیچ وجه قابل تعمیر و ترمیم نیست. ته تهش چی میمونه از این پیمان شکنی ها؟ یه دنیا پر از بی اعتمادی...
من بیزارم از همچین دنیایی...