به شدت خستم! به عالمه حرف دارم بمونه واسه بعد...
فقط، کی (منِ او) رو خونده؟ چطور کتابیه؟
ماهی میگه: اون خاطراتمه، روزای رفتمه، اون معنیه تمومِ این شعرای دفتره!
جوابِ دلشو چی میشه داد:/
مهجور
دور افتاده از خویش
نمیدونم چرا هرجایی که هستم حس میکنم تنهام... نه اینکه گوشه گیر باشم اتفاقا با اکثرِ آدمای اطرافم خیلی راحت هم صحبت میشم ولی نمیتونم شبیه هیچکدوم باشم. حرفام با آدما خیلی زود ته میکشه و کمتر آدمی پیدا میشه که با هم حرفای مشترک داشته باشیم.
میگن آدما شبیه کسایی میشن که دوسشون دارن! راست میگن؟
پس چرا من نمیتونم شبیه کسی بشم؟!
یه حسی بهم میگه یه روزی دلم خیلییی برای این روزام تنگ میشه!
در زندگی همیشه غمگین بودن از شاد بودن آسان تر است اما من اصلا از کسانی که آسانترین راه را انتخاب میکنند، خوشم نمی آید!
واقعا همینه...
بنظرم بیشتر اوقات ما خودمون انتخاب میکنیم حالمون خوب باشه یا بد. به جای اینکه به فکر لذت بردن از زمان حال و برنامه ریزی و تلاش برای آینده باشیم همش حسرت گذشته رو میخوریم که خودمون هم میدونیم نتیجه ای جز حالِ بد نداره.
ما باید یاد بگیریم خودمونو برای اشتباهات گذشته ببخشیم و گذشته رو رها کنیم.
این حرفها رو شاید خیلیا هر روز توی گوشمون بخونن و بارها بارها مث همه ی جمله های کلیشه ای برامون تکرار کنن ولی وقتی خودمون به این باور برسیم که زندگی در گذشته جز از دست دادن حال و آینده نتیجه ای نداره؛ اگه یکمی خودمونو دوس داشته باشیم؛ برای خوب شدنِ حالمون نهایتِ تلاشمونو میکنیم و بیخیالِ گذشته، از امروزمون لذت میبریم:)
توصیه میکنم توی این تابستون کمی کتاب بخونید. البته هرکتابی ارزش خوندن و وقت صرف کردن رو نداره.
کتابای آنا گاوالدا رو هم توصیه میکنم:)
دوستان عزیزم، پذیرای پیشنهادات خوبتون هم هستیم.
روزی میرسد که به همه ی دنیا نشان میدهم لیلی مرد بود، نه زن!
مردی بی نهایت شبیه به تو...
سلاااااام به روی ماه همتون:) احوالاتتون چطوره دوستای گلم؟ خوش میگذره بدونِ من؟ چیکارا میکنید؟ چه خبرااااا؟
دوستای گلم ممنون میشم اگه جوابی برای سوالاتم داشتید؛ واسم بنویسید.
یک) تا حالا پیش اومده به این فکر کنید که اگر خدایی ناکرده دیگه توی این دنیا نباشید از طریق یکی به وبلاگتون خاتمه بدید؟ یا دوس دارید همونطوری ناتمام باقی بمونه؟
دو) اگه بخوایم یه پست رو بازنشر کنیم آدرسشو تغییر بدیم بازنشر میشه یا فقط با تغییر تاریخ بازنشر میشه؟
سه) آهنگی هست که با شنیدنش به گریه بیفتید؟ اسمش؟
چار) کدوم یکی از شما کارت دائمی اهدای عضو دارید؟
پنج) چندتا وبلاگ که دوسشون دارید و معمولا پیگیرشون هستید رو معرفی کنید:)
هیچی به اندازه ی یه تغییر ناگهانی نمیتونه منو بترسونه! مخصوصا تغییراتی که زیاد به چشم ممکنه نیاد ولی...
وقتی یه چیزی شاید حتی بی دلیل تغییر میکنه که به من ربط داشته به شدت منو بهم میریزه:/ حتی یه موضوع خیلی جزئی!
تغییراتِ یهویی بدم میاد ازتون:/
من زیستنم قصه ی مردم شده است
یک طُ وسطِ زندگیَم گم شده است...
توی روزایی که آدما به هرکسی حواسشون هست جز خدا، طُ نگرانِ ناراحت شدن خدا از خودتی!
آدم به دوستی ای که بینتونه حسودیش میشه.
خوش بحال اونکه بعدِ رفتنش بتونه توی دلت جا بگیره. ینی همچین کسی وجود داره؟!!!
هرچی بیشتر توی فکرت غرق میشم بیشتر از دنیام دور میشی، هرچی بیشتر میخوامت بیشتر نداشتنت برام تکرار میشه...
به همه ی کسایی که میشناسنت همین حس رو میدی!
میدونی؟! آرزو کردنت هم یه دنیا اعتماد به نفس میخواد. طُ رو فقط باید از دور دوست داشت اونم پنهانی...
طُ...
اتفاق مهمیه ولی فقط برای من! فکر نکنم کسی باشه که زود بفهمه. ینی شاید هیچکس نفهمه.
قصه نبافید! همه چیز اونطوری که به نظر میرسه نیست.
برمیگردم؛
یه
روزی که نزدیک نیست!
این پست رو نوشتم چون دلم نمیخواست اگه روزی کسی فهمید نیستم و به اینجا سر زد با یه صفحه ی خالی روبه رو بشه.
رفیقِ چتربازم امیدوارم به نتایج خوبی با اوشون گرامی برسی و تا بینهایت احوالاتتون مثبت پیش بره. شاد و خندون بمونی همیشه و به جایی برسی که با همه ی وجود احساس خوشبختی داشته باشی.
آرام عزیزم اون چیزی که قرار شد واست بفرستم رو همین روزا برات ارسال میکنم.
آسمان جان خیلی وقته نمینویسی و ستاره ی وبلاگت روشن نمیشه
واقعا من جای خالیت رو همیشه حس میکردم. امروز که دیدم دوباره میخوای شروع کنی خیلی خوشحال شدم. امیدوارم برای همیشه برگشته باشی.
مبهم، لاله، حیات ( تودلی سابق/هویجوری اسبق!) ، حنانه، محمد، اسی بلک، سارا، سحر، امیر و همه ی دوستانم که کنکوری هستید امیدوارم بهترین نتیجه ی ممکن رو امسال بگیرید و توی هر رشته و دانشگاهی که دوس دارید قبول بشید.
بنفشه جان نمیدونم هنوزم میخونی وبلاگمو یا نه. امیدوارم اتفاقاتِ قشنگی توی زندگیت واست رقم بخوره و به هرچیزی که توی دفتر آرزوهات نوشتی زودِ زود برسی.
ملینا جان گل دختر پر انرژی و بامحبت همیشه شاد و خندون بمون و نذار هیچی دلتو غصه دار کنه.
ماجده جان دوست مهربون و حساسم امیدوارم لبات خندون باشه. همیشه ی همیشه خودتو به آدمای دیگه ترجیح بده و همیشه خودتو از ته دل دوست داشته باش.
زهرا جان زندگی پستی و بلندی زیاد داره ولی یادت نره خدا همیشه حواسش بهمون هست. به حکمت کارای خدا ایمان داشته باش. مشهد رفتی منو حتما دعا کن.
انارک جان امیدوارم هرچی زودتر یادت بیاد یه وبلاگ خوشگل اینجا داشتی که همینجوری داره خاک میخوره.
غریب جان مدت زمان زیادیه ازت بی خبرم ولی همیشه خودتو حرفای قشنگتو یه جای خوب توی ذهنم و قلبم نگه میدارم. هرجا هستی شاد و سربلند باشی.
خرگوشک جان عروس خانوم خوشگل یه زندگی ایده آل کنار همسرت رو واست آرزو میکنم. خوشبخت باشی.
دختره، دوست جانِ ناشناسم! وقتی میومدم وبلاگتو توی آمار وبلاگت میدیدم فقط وبلاگ من رو دنبال میکنی! اونم بین این همه وبلاگ که بلاگراشون همه خیلی بهتر از من مینویسن حس خوبی بهم میداد. هیچوقت باهم حرف نزدیم ولی معمولا یه سری وجه اشتراک بینمون توی پستات پیدا میشد که باعث میشد حس نکنم تنهام. امیدوارم همه ی مشکلاتت برطرف بشه.
مه سو خانوم همین روزا قسمتی که قراره بخونم رو میخونم. خیالت راحت
جناب قدح مرسی که همیشه مشوق من بودید و از خط خطی های من تعریف میکردید.از خانوم میم، نیلی، فازی، تخته سیاه، تارا، جناب آرمان، سکوت محض، جناب زیتون، شبگرد، علیرضا، Blue Moon، شمیم، بهار، هیوا، دوقلوها، فاطمه، لیمو، گل نگار، ویرا، پریسا، خانوم معلم، مُحی، یه بنده خدا، جناب محسن، ملوچک و همه ی دوستانم که لطف داشتید به من، وبلاگمو میخوندید و با کامنتای دلگرم کنندتون خوشحالم میکردید واقعا ممنونم... مرسی از محبت تک تکتون
دوستتون دارم💙 مواظب خودتونو خوبیاتون باشید:)
ششم خرداد!
* بعد از رفتنِ تو به درک گفتن به همه ی رفتنها شدیدترین واکنشم بوده!
* همش دلم تنگ میشه برای انجمن نجومی که هیچوقت عضوش نبودم!
* کاش منم مثل جودی یه بابالنگ دراز داشتم که از همه چی واسش مینوشتم.
* به درک...
* هنوزم مثل اوایل از بردن توی بازی کوییز خوشحال میشم!
* همه ی دوستیای اینجا به کامنت گذاشتن ختم میشه ینی اگه کامنت گذاشتی دوست به حساب میای اگه نه هیچ... بیانِ واقعیته نه گله گذاری!
* میگه اگه بهش بگم دوسش دارم از دست میدمش؛ نمیگم تا بیشتر کنارش باشم!
* بخندیم یا نه دنیا همینه! پس بخندیم:)
* اگه سیگار کشیدن نماد روشنفکریه من ترجیح میدم از همه خاموش فکرتر باشم!
* تا وقتی مث کوه پشتش ایستاده دلم قرصه... چقدر خوبه که همه جوره حامیه واسش
* لُپوها رو فقط باید دوس داشت!